สวัสดีค่ะ หลังจากเขียนรีวิวเกมมานาน คราวนี้เลยขออู้บ้าง (หล่อนก็อู้ประจำ) อยากเขียนอะไรสบายๆ ไม่เครียด (ที่ผ่านมานี่เครียดเรอะ?) ไม่ซาดิสต์ ไม่ชวนเลือด(กำเดา)สาด ไม่มืด นินทาชาวบ้าน (ตัวละครในเกม) เขาอย่างเดียว 555555

เริ่มจากตอบปัญหาโทไกนุ? อันนี้ก็มีพิมพ์ตอบในคอมเมนต์แล้ว แต่กลัวคนไม่เห็น ขอตอบนะคะว่า เราเล่นโทไกนุแล้วไม่เคยเกิดปัญหาเกมค้างเลยไม่สามารถตอบได้ค่ะ ส่วนเรื่องที่เซฟของเกมนี้ถ้าคุณคลิกขวาเมาส์ปริศนาทั้งหมดก็จะไขกระจ่าง หรือถ้ากดแล้วอ่านไม่ออก ก็กด S บนคีย์บอร์ดไปละกัน (ก็ตอบๆ แบบนี้ไปซะตั้งกะแรกซีเฟ้ย) โหลดก็ L ไนโตรเล่นง่ายเนอะ

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เหอะๆ เนื่องจากว่าโทไกนุ ที่เหมือนจะเป็นเมนของบลอกนี้ (จำนวนเอนทรี่ที่แตกต่างอย่างเห็นได้ชัด) มันจบหมดเกลี้ยงไปแล้วอ่ะ สำหรับข้าเจ้า เลยมาคิดว่าแล้วจะลงอะไรต่อดี? เพราะเกมที่กรี๊ดถึงขนาดทำให้คิดอยากลงก็พอมี แน่นอนว่าของตายคือลาเมนโต้ (ทำค้างไว้เป็นชาติ) ซึ่งกำลังคิดอยู่ว่า ทำใหม่ดีอ๊ะเป่า ? เพราะของไรอันนั้นอ่านแล้วมัน เละจนจับต้นชนปลายไม่ถูก 5555

ยิ่งเนื้อเรื่องของลาเมนโต้มันถูกสเปคเรายิ่งกว่าโทไกนุในหลายๆ ความหมายด้วย เลยอยากรีวิว+แปลมันซะทั้งเรื่องน่ะสิ (ตายแน่หล่อน) เพราะงั้นเลยคิดว่าจะดัดแปลงรีวิวลาเมนโต้ตอนนี้ซะหน่อย เอาเป็นหน้าแรกรวมๆ แล้วค่อยแบ่งสายตัวละคร แล้วกะว่าคราวนี้จะตั้งใจเล่นสายลุงหนวดลายเสือ (พูดซะ....) ที่หลายๆ คนกรี๊ดกร๊าดกันจังให้รู้สักที ได้ยินว่ามีปมอันรันทดโหดร้ายไม่แพ้แมวหล่ออีกสองเลย เท่านี้ก็มีเรื่องให้อเขียนไปอีกนาน 5555 (หล่อนนี่.....)

แน่นอนว่าต้องเคลียร์โนตอนด้วย (เพราะยังค้างอยู่) และรีวิวลูทจีบโนตอน โย่วววววว อยากจะบอกว่าโนตอนหล่อมาก เท่มาก งี่เง่ามาก เสียงดีมาก น่ารักมาก แต่ไม่ค่อยหื่น.....เอ หรือจะพูดใหม่ว่าพอเทียบกะคุณพี่แล้ว.....(คนนั้นมันบุคคลที่น่ากลัวที่สุดในเกม) มันดูไม่หื่นไปเลยแหละ.... -_-"

แล้วที่จริง แองเจิลฟีเธอร์ก็ยังมีคู่ที่ชอบอีกเพียบเลย อย่างเซนะโช ชิอนเซนะ และบลาๆๆๆ..... กร๊ากเกมนี้เนื้อเรื่องไม่ค่อยอะไรเท่าไหร่แต่โมเอ้ตัวละครมันเยอะอ้าๆๆ 55555 (บ้าไปแล้ว)

เพราะงั้นขอถามความคิดเห็นเลยดีกว่าว่าอยากให้มีรีวิวเกมอะไรบ้าง แต่ว่าถ้าข้าเจ้าไม่มีแผ่นช่วยส่งแผ่นหรือไม่ก็บอกลิงค์โหลดทีเน้อ ใครก็ได้แนะนำเกมหนุกๆ ทีๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แต่ถ้าพูดถึงเกมกับคู่ที่คิดจะทำแน่ๆ ล่ะก็มี

1. Lamento - Rai x Konoe / Asato x Konoe / Bardo x Konoe (สงสัยว่าคู่นึงได้มีสัก 6 ตอน)
2. Kichikumegane （鬼畜眼鏡） - Shidou x Katsuya x Shido / Honda x Katsuya x Honda / และอื่นๆ แล้วแต่อารมณ์
3. Miracle Noton （みらくるのーとん）แผ่นเสริม - Noton x Akira
4. Ore no Shita de Agake （俺の下であがけ） - Yoshioka x Ichiya x Yoshioka / และอื่นๆ แล้วแต่อารมณ์

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ก็มีเท่านี้.... ต่อไปก็พูดถึง Koibitoyuugi (恋人遊戯) เกมนี้ได้ริสจังมาช่วยส่งลิงค์ให้ + มีมิโดรินพากษ์ เลยพยายามโหลดหน้าดำหน้าแดง เลยพอได้มา + หาพวกข้อมูลจริงๆ แล้ว กร๊อซซซซซซ นี่มันสวรรค์นักพากษ์ชัดๆ เกมมีเสียงพากษ์ บันไซ !!!

ทั้งคุณฮิราคาวะ - ที่มาเกมนี้แล้วอุเคะแตก
คุณยูซะ -ที่พากษ์ตัวสุดสยอง
คุณอิโต้ เคนทาโร่ - ที่พากษ์ได้แบบว่า.....ไอ้หมอนี่ใคร !?
คุณโคนิชิ - ที่พากษ์ได้เข้าถึงบทมากมาย ฟังเฮียแกตอนสารภาพรักแล้วใจเต้นไม่เป้นส่ำ
คุณฮิยามะ -ที่คราวนี้เสียงเซ็กซี่มากค่ะ
ตัวเอกก็สุสุมุระที่รับประกันฝีมืออยู่แล้ว - รู้สึกเสียง....จะพัฒนาไปอีกขั้น
และตบท้ายด้วยมิโดรินนนนนนนนนนนนนนนน ถึงจะมีคนบอกว่าไม่เหมาะแต่เค้าก็ชอบน้า เสียงตอนเอาใจเรา เสียงตอนทรมานใจ เสียงตอนโกรธ อ๊า～คุณมิโดริคาว่าขา ที่จริงถ้าเกิดคุณพี่ทำเสียงแบบชิกิตี้นะ เดี๊ยนคงเลิฟๆ คุณพี่แบบฉุดไม่อยู่แน่ๆ เลยค่ะ

เนื้อเรื่องมันเริ่มจากที่ว่า ยูตะตัวเอกที่เป็นคุณชายบ้านเศรษฐี ต้องใช้ชีวิตอยู่โตเกียวคนเดียวเพราะไม่ยอมย้ายบ้านตามพ่อแม่ไปคิวชู ทำให้โดนพ่อที่ไม่อยากให้ยูตะอยู่โตเกียวคนเดียวแกล้งส่งเงินให้น้อยมาก จนต้องทำงานพิเศษสารพัดเพื่อดำรงชีพ ทั้งวันๆ ก็มีแต่ทำงานพิเศษ ทว่ายูตะก็ปรับตัวให้เข้ากับชีวิตแบบนี้ได้อย่างรวดเร็ว ยังมีความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมห้อง และเพื่อนสมัยเด็กที่เอาเหยื่อล่อ เอ๊ย เลี้ยงข้าวบ้างบางครั้ง ให้ลอกการบ้านบ้าง ก็ยังพอผ่านมาได้เป็นครึ่งปี

แต่แล้วคุณพี่ชูเฮก็ย้ายงานจากฮอกไกโดมาที่โตเกียว และมาอยู่กับยูตะ ทำให้ไม่ต้องแบกรับภาระหนักเรื่องค่าใช้จ่ายอีกต่อไป แต่ว่าอิสระของยูตะก็หายวับไปกับตาด้วยเหมือนกัน โดนไปขอลาออกจากงานพิเศษโดยที่ตัวยูตะไม่ได้รับรู้ด้วยบ้าง ยึดกระเป๋าตังค์บ้าง ไม่ให้ทำงานบ้าน ไม่ต้องทำอะไรเล้ย แล้วยังก้าวก่ายไปถึงที่โรงเรียน ทำเอายูตะเหนื่อยกับชีวิตถึงขีดสุด ไปปรึกษากับเรียวเพื่อนตั้งแต่เด็ก

เรียวเลยบอกให้เก็บข้าวของหนีมาอยู่บ้านตัวเองซะ เพื่อหนีจากชูเฮ เป็นการยืนยันถึงความตั้งใจของตัวเองว่าไม่อยากให้พี่มาบงการชีวิต แต่ชูเฮก็ตามมาทันควัน แล้วเกิดการต่อล้อต่อเถียง จนตาเรียวเกิดกินยาผิด แพนิค อะไรไม่ทราบได้โพล่งออกไปว่า ตัวเองกับยูตะเป็นคนรักกัน (คาดว่ามาจากจิตใต้สำนึกที่อยากเป็นอยู่แล้ว 5555) ตายูตะไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับเขาร้อก แค่เห็นพี่ดูช็อคเทนชั่นดาวน์เลยผสมโรงไปกับเขาด้วย....แล้วก็ไว้ไปเล่นต่อละกัน เอิ๊ก  

แต่เกมนี้เป็นเกมที่เล่นแล้วกุมขมับกับความไม่คิดอะไรของพระเอกมากเลยค่ะ ไม่รู้ว่าไอ้ความยืดหยุ่น ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้สูงผิดมนุษย์นั่น มันเกิดจากการที่อีหนูไม่ค่อยคิดอะไรรึเปล่า เรียกได้ว่าเป๋อขั้นสุดยอดเลยแหละ แต่มันเป็นเกมที่เล่นแล้ววางใจได้ในแง่ที่ว่า ตราบใดที่ไม่ใช้ฉากอะไรแบบนั้น ก็ไม่มีใครนึกว่าเราเล่นเกมวาย 555555 (นั่นชมใช่มั้ย?) ก็เจ้ายูตะเล่นเหมือนเด็กผู้หญิงขนาดนั้น ภาพตอนยืนที่ไม่ใช่ฉาก CG น่ะก็ไม่เหมือนเท่าไหร่หรอก แต่พอมีภาพขึ้นไอ้คนเล่นนี่แหละจะเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า นี่ตรูเล่นเกมวายใช่มั้ย

ไอ้ที่เรียว (เพื่อนสมัยเด็ก) หรือพี่โชเฮ (พี่ชาย หรือ มิโดริน<<<อันนี้เกี่ยวเรอะ) ปกป้องเกินเหตุแบบนั้นก็เพราะหมอนี่ที่เกือบจะโดนลักพาตัวหลายครั้งโดยไม่รู้ตัวนี่แหละ แล้วยังเชื่อคนง่าย ไหลตามกระแสง่าย ไม่หัดสังเกตสังกาแผนการร้ายที่อยู่ในใจของพวกหมาป่าหิวโซรอบตัว เล่นแล้วก็ โอ๊ย ปวดหัวเว้ย ไม่ใช่ว่าโง่นะ แต่จะเรียกว่ามองโลกในแง่ดีเกินไปรึว่าไงดี แต่มันบ้าๆๆๆๆๆๆ (อินจัด)

แล้วก็มุขเดิม....ถ้าจะจีบคุณพี่ที่รักต้องจีบพวกหมาป่า 4 ตัวนั้นให้ได้ก่อนเรอะ !? ไอ้บ้าเอ๊ย ทำไมชั้นต้องเจอแบบนี้อยู่เรื่อยเลยเนี่ย เพราะงั้นทีแรกไหนๆ ก็จีบคุณพี่ไม่ได้แล้ว ก็ตอบไปตามที่เราอยากละกัน แล้วเนื่องจากตาฮะงะหนุ่มนักกีฬาดูธรรมดาสุด เราเลยค่อนข้างเอนเอียงไปทางนั้น (เพราะเกมนี้มันมีธีมหลักว่า "วิตปริต" เค้าเลยกลัวนี่นา) แต่ตอนจบนี่มันทำให้ข้าเจ้ารู้ซึ้งเลยจริงจริ๊ง.....เพราะชื่อตอนจบคือ "บราค่อน" /me ล้มโต๊ะโครม

นี่เรารักคุณพี่ชูเฮขนาดนี้เลยเรอะ บูชาบูชา (ไม่ใช่แล้ว) ต่อไปลองเอาตามใจชอบจริงๆ ตั้งแต่ต้นเลยแล้วกัน (กลัวว่าจะเข้าแบดเอนด์แหงๆ)

ถ้าจะให้พูดถึงตัวละครล่ะก็อืม มีเยอะมาก เยอะจริงๆ เพราะลักษณะเฉพาะตัวของแต่ละตัวนี่แหละ และคาใจจริงๆ ว่าทำไมทุกตัว ยกเว้นคุณพี่ ครั้งแรกมันไม่สมยอมกันเลยสักกะคน อย่าคิดว่าจะได้เลยฉากปี๊ดๆ หวานๆ เด็ดขาด อื้อหือ โห เห ทำไมคุณพี่อภิสิทธิ์แบบนี้ล่ะคะ กรี๊ด (เพราะงี้ถึงจบแบบราค่อน)

ถ้าจะพูดถึงตัวละครแต่ละตัวแล้ว.... ตายละวา ไปๆมาๆ อยากทำรีวิวเกมนี้ซะงั้น สงสัยเพราะแต่ละตัวนี่มีเอกลักษณ์กันจ๊างมั้งคะ ทุกคนนี่แบบว่ามืดจนน่ากลัว 55555 คนที่ดูแล้วไม่รู้สึกว่ามืดก็มีเหมือนกันนะ แต่ก็ไม่ปกติอีกนั่นแหละ หรือคนที่ตอนแรกๆ ยังพอดูจะปกติอยู่ พอหลังๆ....ไปซะแล้วกะเอ๊ย.....ก็มีอยู่

แต่ที่น่ากลัวที่สุดคือไดคิ !! ไม่เคยเห็นใครน่ากลัวแบบนี้มาก่อนเลยค่ะท่านผู้ชม !! ออร่าโรคจิตมันแผ่รังสีออกมาจนแสบตาตั้งแต่แรกเห็น !! ทั้งที่เสียงออกจะดี ม่าย คุณยูสะขาๆๆๆๆๆๆๆๆ (ใจเย็นเจ๊)

ตอนจีบเจ้าเรียว (คุณฮิราคาว่า) เนี่ย เห็นริสจังบ่นว่า เรียวมันทำตัวยังกะ "แม่" 555555 ความจริงก็ไม่เฉพาะ

ริสจังอ่ะนะ หลายคนเลยแหละที่พูด   แต่เรากลับไม่ค่อยรู้สึกแบบนั้นแฮะ สงสัยเพราะว่ายังเล่นไม่ครบทุกลูท ตะบี้ตะบันจีบทุกคนก่อนเพื่อจะได้เจอคุณพี่ (ดีนะที่มันไม่ได้ให้ต้องเล่นทุกฉากครบก่อนถึงจะจีบได้) แค่รู้สึกว่าหมอนี่มันเป็นคนอ่อนไหวง่าย ขี้กังวล (แต่นั่นเป็นเพราะเจ้าพ่อประคุณยูตะด้วยน่ะแหละ) ก็เลยเกิดอาการปกป้องเกินเหตุ? แต่ไอ้ตอนที่เถียงกับคุณพี่ไปๆมาๆ เริ่มฟังเสียงแล้วรู้สึกว่า มันจะร้องไห้เรอะ แล้วมันขำจริงๆ อารมณ์ว่า แม่เจ้า เรียวมันแสนจะสาวน้อยจริงๆ มันต้องเป็น "อุ" แหงๆ (ในความคิดเรา) แต่ก็ยังไม่เจอลูทที่เป็นแบบนั้นเสียดายแฮะ... (เสียดายไรยะ) พอเล่นลูทหมอนี่แล้วก็รู้สึกว่าเจ้ายูตะมันก็ไม่ได้เอาแต่หน่อมแน้มอย่างเดียว

ในเกมมักจะอธิบายอิมเมจของยูตะว่า อ่อนแอ งี่เง่า ซื่อ ต้องให้คนมาปกป้องตลอด ขี้อ้อน แล้วยังติดแม่ติดพี่ แต่คิดแล้วมันก็ไม่ได้หนักหนาถึงขนาดใช้ไม่ได้ ไม่งั้นคงไม่สามารถดำรงชีวิตอยู่คนเดียวได้ แต่จะว่าไปการที่ลูกจะติดแม่หรือติดพี่มันก็ไม่แปลกหรอก ถ้าเกิดครอบครัวอบอุ่นซะขนาดนั้น แล้วอย่างน้อยยูตะก็ตั้งใจที่จะยืนด้วยลำแข้งตัวเอง และอยู่ห่างจากครอบครับมาได้ตั้งนาน

แล้วอีกอย่างคือ ทุกคนที่ดูเหมือนจะเป็นคนที่ได้เรื่องกว่ายูตะทุกคนกลับเอายูตะเป็นที่พึ่งทางจิตใจทั้งนั้น หลังๆ ก็เป็นตัวเอกที่มีพัฒนาการพอสมควรอ่ะนะ อ่านแล้วก็รู้สึกว่าขัดแย้งดีเนอะ มันเหมือนทุกคนพยายามจะทำให้ยูตะอยู่โดยขาดตัวเองไม่ได้มากกว่าที่ตัวยูตะอยู่คนเดียวไม่ได้เอง เพราะคนที่เป็นเป้าหมายจีบนี่สุขภาพจิตดีกันทั้งนั้น (ประชดสุดชีวิต) ทุกคนต่างมีหลุมดำ และบาดแผลอยู่จิตใจของตัวเองทั้งนั้น ยกเว้นตาฮะงะ ที่ดูสุขภาพจิตดีสุด แล้วก็ไปซะแล้วไอ้หนูเอ๊ย....

คนเราอยู่ตัวคนเดียวไม่ได้อยู่แล้ว ไม่ว่าจะเรื่องอะไรมันก็ต้องมีความเกี่ยวข้องกับคนอื่นอยู่ด้วยเสมอ เพียงแต่ที่เจ้าพวกนี้ทำน่ะ....มันเหมือนอยากให้เขามาพึ่งต่างหาก แล้วเจ้ายูตะก็ตามเขาไปโดยไม่ที่ไม่ค่อยคิดอะไรมาก จนต้องเจอดีตั้ง 4 ลูท จะว่าไปมันเป็นเพราะยูตะไม่รู้ด้วล่ะ ว่าตัวเองเป็นพวกที่สามารถยั่วชาวบ้านได้อย่างเป็นธรรมชาติโดยที่ตัวเองไม่รู้ตัว

จะว่าไปเกมนี้ก็ทำออกมาดีใช้ได้เลย ไม่แปลกใจเท่าไหร่ว่าทำไมมันค่อนข้างดัง เสียงดี (ไม่เกี่ยวกับ BGM) ภาพสวยโอเค (ไม่ถึงกับสวยมาก เจิดจ้า โอ้วโน้) เนื้อเรื่อง... อันนี้ต้องบอกว่าแล้วแต่คนจริงๆ แฮะ แต่ว่าในความคิดของเราคือมันทำออกมาได้ดีทีเดียว... ฮิ้วๆ เพิ่มมันลงไปในลิสต์รีวิวดีก่า (เอาจนได้) คุณพี่คะ รอก่อนนะค้า

ตัวละครตัวอื่น ถ้าเกิดเล่าต่อไปสงสัยได้อีก 2 เอนทรี่เหนาะๆ เพราะงั้นเอาไว้ไปคุยในรีวิวดีกว่า ถ้าเกิดใครมีรีเควสต์ก็คอมเมนต์มาได้นะคะ

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ปล. ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามรีวิวเกมมากเลยนะคะ ถึงส่วนมากอาจจะมีแต่คนอ่านโทไกนุก็เถอะ แต่เกมอื่นก็สนุกนะค้า (โฆษณาเข้าไป)